افشای ابعاد پنهان بدهی ۷۰۰۰ همتی؛ فرصتهای طلایی سرمایهگذاری تأمیناجتماعی در دهه۶۰ به تاراج رفت
علی حیدری(کارشناس رفاه و تأمین اجتماعی):
اگر دولت دیون انباشته را در دهههای ۴۰، ۵۰ و ۶۰ بهموقع و نقدی پرداخت میکرد، سازمان میتوانست این منابع را در بازارهای مولد نظیر ارز، سهام، مسکن و طلا سرمایهگذاری کند که امروز ارزش واقعی آن حداقل ۵ تا ۷ برابر بدهیهای اسمی میشد.
ارزش واقعی بدهیهای دولت با احتساب تورم و خسارت تأخیر تأدیه به حدود ۷۰۰۰ همت میرسد، در حالی که دولت تنها ۷۰۰ همت را میپذیرد و این انکار، مصداق تضییع حقوق بیننسلی کارگران و بازنشستگان است.
دیون بیمهای ماهیتی شبیه به دیه و مهریه دارند و بر اساس بند(ه) ماده ۷ قانون ساختار نظام جامع رفاه، باید به ارزش روز واقعی محاسبه شوند، نه مانند وامهای بانکی با نرخ ساده.
تأخیر در پرداخت این مطالبات، سازمان را ناگزیر به استقراض از سیستم بانکی و فروش داراییهای سرمایهای کرده و هزینههای گزاف تأمین مالی، در نهایت به سفره بازنشستگان ضربه میزند./ایلنا
