درآمدی بر ضرورت بازنگری در ساختار نمایندگی مدیران مسئول در هیئت نظارت

علی محمدی، مدیر مسئول پایگاه خبری موج‌نو نیوز:

همکاران گرامی و مدیران مسئول محترم رسانه های کشور(چاپی، الکترونیک برخط و غیربرخط)؛ درود بر شما

با نگاهی به وضعیت کنونی رسانه های کشور ، به ویژه در حوزه مطبوعات چاپی، مشاهده می کنیم که شکاف عمیقی میان واقعیت های میدان و ساختارهای تصمیم گیری ایجاد شده است. امروز طرح چند مطالبه و دغدغه اساسی، بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد:

۱. افزایش تعداد نمایندگان؛ضرورت انکارناپذیر تا بتوان با تقسیم وظایف، نظارتی دقیق تر و حمایت صیانتیِ موثرتر داشت :

زمانی جمعیت خانواده مطبوعات و رسانه ها محدود بود و یک نماینده برای پیگیری امور کفایت می کرد؛ اما امروز با فعالیت بیش از ۵ هزار رسانه چاپی، الکترونیک برخط و غیربرخط، داشتن تنها یک نماینده در هیئت نظارت، پاسخگوی حجم مطالبات و مسائل این خانواده بزرگ نیست و یک نابرابری ساختاری محسوب می شود.

۲. بحران در رسانه های چاپی (گرانی کاغذ، زینک و رانت در آگهی ها) وحذف یارانه رسانه های دولتی :

امروز رسانه های چاپی برای ادامه حیات با موانع نفس گیری دست وپنجه نرم می کنند؛ از گرانی سرسام آور کاغذ و زینک گرفته تا عدم نظارت شفاف در توزیع کاغذ روزنامه و آگهی های دولتی. وجود روابط ، تبعیض و.. در این حوزه، مطبوعات مستقل را در آستانه تعطیلی قرار داده است و نماینده صنف باید پیگیر اصلی پایان دادن به این بی عدالتی ها ودرخواست حذف یارانه رسانه ای دولتی را جزو برنامه های خود قرار دهد

۳. استقلال واقعی از دولت و حضور میدانی در استان ها:

نماینده مدیران مسئول باید صدای رسای رسانه های مستقل باشد؛ شرط نخست این امانت داری، این است که وابسته به ادارات و نهادهای دولتی نباشد تا بتواند بدون لکنت از حقوق صنفی دفاع کند. همچنین، مشکلات رسانه ها در استان ها و شهرستان ها با پایتخت متفاوت است؛ نماینده نباید پشت میزنشین باشد، بلکه باید با حضور در جمع خانواده رسانه در استان ها و شهرستان ها، از نزدیک شنوای درد و دغدغه اهالی رسانه باشد.

۴. پاسخگویی مستمر؛ گزارش عملکرد به خانواده رسانه:نمایندگی مدیران مسئول یک امانت است، نه یک امتیاز؛ و امانت بدون پاسخگویی معنایی ندارد. نماینده باید خود را ملزم کند که حداقل هر ۶ ماه یک بار، با حضور در جمع خانواده رسانه، گزارشی شفاف از اقدامات، پیگیری ها و نتایج عملکرد خود ارائه دهد و در جریان مستقیم مطالبات و دغدغه‌های همکاران قرار گیرد. بدین ترتیب، حضور نماینده در جمع اهالی رسانه تنها به ایام انتخابات محدود نخواهد شد و ارتباطی دوسویه و دائمی میان نماینده و جامعه هدف شکل می‌گیرد؛ همان چیزی که امروز بیش از هر چیز در ساختار کانون ها وانجمن های صنفی ، کمبود آن احساس می‌شود.

امید است با تقویت ساختارهای صنفی و مطالبه گری شفاف، شاهد دفاع واقعی از حقوق رسانه ها و اهالی قلم باشیم.