چرا سیاستهای کلان تأمین اجتماعی و مبارزه با فساد اجرا نشد؟ اگر اجرا می شد چی می شد ؟
اگر اجرا میشد، امروز عدالت و رفاه اجتماعی ملموستر بود
محمدرضا محمدی پایگاه خبری موج نو نیوز : در فروردین ۱۴۰۱، سیاستهای کلان تأمین اجتماعی توسط مقام معظم رهبری ابلاغ شد؛ سیاستهایی که بر اصول قانون اساسی استوار بود و هدف آن ایجاد نظامی عدالتمحور، کرامتبخش و فراگیر برای همه اقشار جامعه. مشابه آن، « فرمان ۸ ماده ای مبارزه با فساد» نیز در سال ۱۳۸۰ صادر شد. اما سؤال اساسی این است: چرا هیچیک از این سیاستها در عمل به اجرا درنیامدند؟
نخست، فقدان ضمانت اجرایی موجب شد این سیاستها در حد یک چارچوب کلی باقی بمانند. دوم، تعارض منافع بسیاری از مدیران و نهادها را در برابر شفافیت و حذف ساختارهای زائد قرار داد. و در نهایت، ضعف مطالبهگری اجتماعی سبب شد که این موضوع به خواستی عمومی و ملی تبدیل نشود.
حال باید پرسید: اگر این سیاستها اجرا میشدند چه میشد؟
قطعاً شاهد شکلگیری نظامی یکپارچه در تأمین اجتماعی، کاهش بدهیهای دولت به صندوقها، حفظ کرامت اجتماعی، کاهش فقر و تبعیض، تقویت فرصتهای کارآفرینی، گسترش خدمات هدفمند و نهایتاً مهار فساد ساختاری میبودیم.
جمعبندی
ابلاغ این سیاستها، نقشه راهی روشن و دقیق از طرف رهبری بود؛ اما بدون نهادهای نظارتی مستقل و مطالبهگری اجتماعی، چنین نقشهای هرگز به مقصد نمیرسد. تا زمانی که تعارض منافع و ضعف ساختاری ادامه دارد، سیاستهای کلان هرچقدر هم هوشمندانه تدوین شوند، سرنوشتی جز ماندن در اسناد و بخشنامهها نخواهند داشت.
