پایانِ عصرِ مسامحه؛ چکاپِ اجباری رایگان ، پیش‌شرطِ سلامتِ امروز و تضمینِ بازنشستگیِ فردا
بازنشسته‌ی امروز، قربانیِ «نظامِ درمانیِ پس‌رو» و بی‌هدف است. اگر می‌خواهیم نسلِ امروز (شاغلین) در آینده دچارِ این سرنوشتِ تلخ نشوند، باید از همین امروز «سخت‌گیریِ قانونی» را جایگزینِ «مسامحه و بی‌خیالی» کنیم.
یادداشت تحلیلی علی محمدی مدرس وفعال حقوق شهروندی :امروز کافی است سری به داروخانه‌ها یا راهروهای بیمارستان‌ها بزنید تا چهره‌ی واقعیِ «غفلتِ ساختاری» را ببینید. بازنشستگانی را می‌بینید که تمام حقوق ماهانه‌شان را صرف خرید دارو و هزینه‌های سنگین جراحی می‌کنند؛ اما این‌ها نتیجه‌ی فرسودگیِ بدن نیست، بلکه نتیجه‌ی «غفلتِ سیستم‌های مسئول» است.
دردناک‌ترین واقعیت اینجاست که بسیاری از این بیماری‌ها، اگر ۱۰ سال پیش در یک چکاپِ ساده تشخیص داده می‌شدند، با چند قرص ساده یا تغییر سبک زندگی قابل کنترل بودند. اما امروز، به دلیل بی‌برنامگیِ سازمان‌ها، کار از کار گذشته است. سیستم‌های ما یاد گرفته‌اند فقط برای «بیماری» و «درمانِ بحرانی» هزینه کنند، نه برای «نگهداری و پیشگیری از سلامت».
ما برای خروج از این بحرانِ هزینه‌ای، یک راهکارِ عملیاتی و قاطع داریم:
۱. سیستمِ هوشمندِ اخطار (مسئولیت سازمان): صندوق‌های بیمه و سازمان‌ها نباید منتظرِ وقوعِ بحران باشند. آن‌ها موظف‌اند سیستمی خودکار راه بیندازند که به محض رسیدنِ زمانِ چکاپِ رایگان دوره‌ای، به‌صورت اتوماتیک به هر کارمند یا کارگر پیامک دهد. این دیگر یک دعوتِ دوستانه نیست؛ این یک «دستورالعملِ کاری» برای حفظِ سرمایه است.
۲. سلامتِ هر فرد، بخشی از سرمایه‌ی سازمان و صندوق است. کسی که سلامتِ خود را جدی نمی‌گیرد، در واقع داراییِ جامعه را به خطر می‌اندازد. بنابراین، شرکت در چکاپ‌های دوره‌ای رایگان باید برای تمامِ حقوق‌بگیران، از کارگر تا مدیر، «اجباری» باشد.
۳. ما باید این فرهنگ را جا بیندازیم که کوتاهی در چکاپ، یعنی کوتاهی در انجامِ وظیفه. کسی که با وجودِ سیستمِ یادآوری و رایگان بودنِ چکاپ، باز هم از انجام آن سر باز می‌زند، باید بداند که مسئولیتِ عواقبِ آن(شامل جریمه‌های اداری یا اخطارهای انضباطی ودر نهایت اخراج از کار) با خود اوست. ما نمی‌توانیم اجازه دهیم بی‌توجهیِ یک فرد، در آینده هزینه‌های میلیاردی به دوشِ صندوق و جامعه بیندازد.
خلاصه‌ی راهکار ما:
- سازمان‌ها موظف‌اند هزینه‌ی کاملِ چکاپ را پرداخت کنند و سیستمِ یادآوری را اجرا کنند.
- کارمند/کارگر موظف است در تاریخِ تعیین‌شده برای چکاپ اقدام کند
حرف آخر:
بازنشسته‌ی امروز، قربانیِ «نظامِ درمانیِ پس‌رو» و بی‌هدف است. اگر می‌خواهیم نسلِ امروز (شاغلین) در آینده دچارِ این سرنوشتِ تلخ نشوند، باید از همین امروز «سخت‌گیریِ قانونی» را جایگزینِ «مسامحه و بی‌خیالی» کنیم.
چکاپ، شوخی نیست؛ چکاپ، بیمه‌یِ فردایِ ماست.
