ابتلای ۱۳ گیلانی به بیماری فاسیولا

ابتلای ۱۳ گیلانی به بیماری فاسیولا

زمان انتشار : 2020/05/07 - 02:48

بیماری فاسیولا بیماری انگلی و غیرواگیر است و برخلاف بیماری کووید-۱۹

پایگاه خبری موج نو نیوز به نقل از انتخاب :سرپرست معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی گیلان از ابتلای ۱۳ گیلانی به بیماری فصلی فاسیولا خبر داد و از مردم خواست از مصرف فرآورده‌ها با سبزی‌های محلی خودداری کنند. آبتین حیدرزاده اظهار کرد: بیماری فاسیولا به دلیل وجود سبزی‌های محلی ازجمله «چوچاق» و «خالی واش» و عادت مصرف مردم، یکی از بیماری‌های شایع در استان گیلان است. سرپرست معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی گیلان افزود: تاکنون ۱۳ نفر از گیلانی‌ها بنا بر اعلام نتایج مثبت آزمایش‌ها مبتلابه بیماری فاسیولا شده‌اند و احتمال افزایش آن در آینده نیز وجود دارد. حیدرزاده ادامه داد: بیماری فاسیولا بیماری انگلی و غیرواگیر است و برخلاف بیماری کووید-۱۹ با عطسه و سرفه و سایر شیوه‌های انتقال، منتقل نمی‌شود

بیشتربدانیم :مجله دانش وتندرستی تابستان ۱۳۸۹

عنوان مقاله : اپيدميولوژي بيماري فاسيوليازيس در ايران

مقدمه: فاسيوليازيس بيماري انگلي ناشي از فاسيولا هپاتيکا و فاسيولا ژيگانتيکا از دسته کرم هاي ترماتود است ناقل اين بيماري در ايران حلزون آب شيرين بنام Lymnaea gedrosiana است و يکي از بيماري هاي انگلي مشترک بين انسان و دام مي باشد که درحال حاضر اين بيماري از بيش از ۵۱ کشور و از تمام قاره هاي جهان گزارش مي شود و تعداد افراد آلوده در دنيا ۲٫۴-۱۷ ميليون نفر و افراد در معرض خطر ۸۰ ميليون نفر و در ايران حدود ۶ ميليون نفر برآورد شده است و استان گيلان ک-ي از کانون هاي مهم اندميک بيماري در جهان است در اين استان در ۲ همه گيري بزرگ انساني در سال هاي ۱۳۶۸ و ۱۳۷۸ بيش از ۱۵ هزار نفر مبتلا شدند و در فاصله اين ۲ همه گيري و پس از آن نيز هر ساله صد ها نفر به اين بيماري مبتلا مي شوند اين مقاله گزارش آخرين وضعيت بيماري در ايران مي باشد.
مواد و روش ها: با يک مطالعه توصيفي – مقطعي از سال ۱۳۷۸ لغايت ۱۳۸۸ و با استفاده از داده هاي نظام مراقبت جمع آوري شده در مرکز مديريت بيماري ها وضيعت بيماري مورد بررسي قرار گرفت و با استفاده از نرم افزار EPI6 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: تعداد بيماران از ۲۵۹۰ مورد در سال ۱۳۷۸ به ۷۶ مورد در سال ۱۳۸۸ رسيده است استان هاي گيلان، مازندران، تهران، کرمانشاه، اردبيل، کهگيلويه و بويراحمد، خوزستان و لرستان به ترتيب بيش ترين شيوع را داشته اند. اغلب موارد مربوط به استان گيلان به ويژه شهرستان بندرانزلي است. %۸۵ موارد در مناطق شهري و بقيه در مناطق روستايي اتفاق افتاده است. از نظر جنسي %۳۴ مبتلايان زن و %۶۶ موارد مرد هستند گروه سني ۵۰-۳۰ سال بيش ترين آلودگي و گروه سني زير ۱۰ سال کم ترين آلودگي را داشتند. از نظر علايم باليني درد شکم در %۸۲، ميالژي %۶۰، ضعف و بي حالي %۱۳٫۷، درد شانه %۱۱٫۳، خارش %۱۰٫۴ بيماران گزارش گرديده است. در %۱۱ بيماران ميزان ائوزينوفيلي در خون محيطي بيش تر از %۳۰ و در بقيه بيماران کم تر ازآن بوده است. در اکثر مبتلايان مصرف سبزيجات محلي مانند چوقاق، خالواش، شاهي و ساير سبزيجات آبي با ابتلا به بيماري رابطه مستقيم داشته است. تمام بيماران محتمل و قطعي با داروي Egaten يا Triclabendazol تحت درمان قرار گرفتند.
نتيجه گيري: با طراحي و اجراي نظام مراقبت جامع بيماري با توجه ويژه به اقدامات مربوط به گسترش آموزش هاي فني در پرسنل نظام سلامت و اطلاع رساني به ساکنين استان هاي اندميک و مسافرين وارده به آن ها و اصلاح و احداث سيستم هاي کشتار گاهي مدرن در مناطق بسيار اندميک مثل شهرستان انزلي، موارد بيماري همه ساله سير نزولي داشته است. به پزشکان توصيه مي شود در تشخيص بيماران با درد شکم، ضعف و بي حالي، کهير و خارش و ائوزينوفيلي خون محيطي و سابقه مسافرت به مناطق اندميک، فاسيوليازيس را در فهرست تشخيص هاي افتراقي خود قرار دهند.

پاسخ دادن

نکات : آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند. *

*

هفده + هفت =